«Мұндай кез келген балада болады». Сонда не істеу керек

Даму туралы әр екінші посттың астында үш нұсқаның бірінде пікір пайда болады: «мұндай кез келген балада болады», «бұрын мұндай диагноз болмайтын, бәрі өсіп кететін», «сіздер жай ғана қорқытып, ақша табасыздар».

Бұл — орталық аудиториясының ең жиі қарсылығы, баға туралы сұрақтан да жиі. Ол дауласуды емес, шынайы жауапты қажет етеді.

Бұл қарсылықтың қай жері дұрыс

Ең бастысында дұрыс: ата-ананы алаңдататын көп нәрсе қалыпты дамып келе жатқан балаларда да кездеседі.

Бала көліктерді қатарға тізуі мүмкін. Атына бірден жауап бермеуі мүмкін. Құрдастарынан кеш сөйлеп, содан кейін жарты жылда қуып жетуі мүмкін. Жай ғана өте қозғалғыш болуы мүмкін. Бұл белгілердің бірде-бірі өздігінен диагнозды білдірмейді.

Дәл сондықтан орталық пікірлердегі видеоға қарап диагноз қоймайды және директтегі сипаттамаға «аутизмге ұқсайды» деп жауап бермейді. Күдіктеніп отырған нағыз қорқыту — осындай жауаптар.

Қай жері қымбатқа түседі

Қарсылық «кез келген балада болады» дегеннен «демек, ештеңе істеудің қажеті жоқ» деген қорытынды шыққанда зиянды болады.

Екі жағдайдың айырмашылығы белгінің өзінде емес, оның қасында не тұрғанында:

Дамудың қарқыны болуы ықтимал	Тексеруге себеп
Бір белгі, қалған дамуы бірқалыпты	Бірнеше белгі қатар: сөйлеу, қарым-қатынас, мінез-құлық
Бала ым-ишарамен, көзқараспен, эмоциямен байланысады	Байланыс қиын, көзқарас тайып кетеді
Сөйлеу пайда болып, бірте-бірте өсіп келеді	Сөйлеу бір деңгейде «тұрып қалған», айлар бойы қозғалмайды
Ата-ана сабырлы	Ата-ана бірнеше ай бойы алаңдап жүр

Оң жақ баған — диагноз емес. Бұл — тексеруге бір сағат бөлуге себеп.

«Бұрын мұндай диагноз болмайтын»

Бұрын оларды шынымен сирек қоятын. Бұл қиындығы бар балалар болмаған дегенді білдірмейді — бұл көмектің кештеу басталғанын немесе мүлде басталмағанын білдіреді.

Мұнда да орталықтың ешқандай уәдесі жоқ: түзету жұмысы бәрін шешеді деп айтпайды. Ұстанымы шартта тікелей жазылған — нақты нәтижеге орталық кепілдік бермейді, өйткені сабақтардың тиімділігі баланың жеке ерекшеліктеріне байланысты.

Ендеше не үшін бару керек

Диагностика дәл осы үшін керек — ажырату үшін: бұл даму қарқынының ерекшелігі ме, әлде жұмыс істейтін нәрсе бар ма. Диагнозды қандай жолмен болса да табу үшін емес.

Диагностиканың екінші істейтіні — сұрақты жабады. Ата-ана түнде іздеуді қойып, нақты жауап алады: маман нені көріп тұр және неден бастау керек.

Үшіншісі туралы сирек айтылады: жағдай өзінікі болмаса, орталық шынайы түрде бас тартады. «Өзгер» немен жұмыс істемейтіні ашық жарияланған — эпилепсия мен ұстама, тұрақты медициналық бақылауды қажет ететін жағдайлар. Табалдырықта бас тарту жағымсыз, бірақ ол ақшаны алып «көріп көрейік» дегеннен адалырақ.

Әрі қарай оқыңыз: бір белгі әлі аутизм емес және бала 3 жаста, бәрін түсінеді, бірақ сөйлемейді.